كه ولىّ من خداست . » وَ اللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ « 1 » « خداوند ولىّ مؤمنان است . » ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا « 2 » « و اين بعلّت آنست كه : خداوند مولاى آن كسانى است كه إيمان آوردند . » نِعْمَ الْمَوْلى وَ نِعْمَ النَّصِيرُ « 3 » « خداوند خوب مولائى و خوب يارى كننده‌اى است . » و اعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلاكُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلى « 4 » « خود را در عصمت و مَصُونيّت خدا در آوريد ؛ زيرا كه او مولاى شماست ؛ و خوب مولائى است . » قُلْ يا أَيُّهَا الَّذِينَ هادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِياءُ لِلَّهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ « 5 » « بگو ( اى پيغمبر ) : اى كسانى كه طريقهء يَهوديّت را اتّخاذ كرده‌ايد ، اگر چنين مىپنداريد كه شما أوليائى براى خدا هستيد غير از مردم ، پس تمنّاى مرگ كنيد . » وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ « 6 » « يعنى اگر آن دو زن ( عائشه و حَفْصَه ) عليه پيغمبر مُعين و همكار هم گردند ، پس بدرستى كه خداوند مولاى پيغمبر است . » ثُمَّ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ « 7 » « و پس از آن به سوى خداوند كه مولاى حقّ ايشان است باز گردانيده مىشوند . » اينها آياتى است كه راغب إصفهانىّ در « مفردات » بعنوان شاهد بر اينكه وَلِىّو مَوْلَىدر آنها به معنى اسم فاعل مىباشد ذكر نموده و سپس گفته است : و وَالِىكه در گفتار خداوند آمده است : وَ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ والٍ « 8 » « از براى ايشان غير از خدا هيچ والىاى نيست . » به معنىِ وَلىّمىباشد ؛ يعنى ايشان غير از خدا هيچ ولِيّى ندارند . سپس راغب ، بسيارى از آيات قرآن را كه در آنها نام وَلِىّبرده شده ، و نفى ولايت از غير خدا نموده است ، و نهى از اتّخاذ ولايت يهود و نصارَى ، و ولايت دشمنان خدا كرده ، و بسيارى از آياتى كه در آنها مشتقّات اين مادّه ذكر

--> ( 1 ) ذيل آيه 68 ، از سورهء 3 : ءَال عمران ( 2 ) صدر آيه 11 ، از سورهء 47 : محمّد ( 3 ) ذيل آيه 40 ، از سورهء 8 : الانفال ( 4 ) ذيل آيه 78 ، از سورهء 22 : الحجّ ( 5 ) صدر آيه 6 ، از سورهء 62 : الجمعة ( 6 ) قسمتى از آيه 4 ، از سورهء 66 : التّحريم ( 7 ) صدر آيه 62 ، از سورهء 6 : الانعام ( 8 ) ذيل آيه 11 ، از سورهء 13 : الرّعد